De band, opgericht in 1981, bracht zijn eerste album uit in 1982.
De band kwam voort uit de in 1975 opgerichte nederlandstalige band Stampei.
Eind 1987 ontving de band de Zilveren Harp, de prijs voor veelbelovende Nederlandse artiesten. Met de LP Niemand in de Stad vestigde de Dijk haar naam doordat er 100.000 van werden verkocht. In 1993 werd de band bekroond met een Gouden Harp, de onderscheiding wegens "grote verdiensten voor de Nederlandse lichte muziek". Hun live cd was goed voor platina. Ook de cd Blauwe Schuit deed het goed; platina en deze mochten ze van Joe Cocker ontvangen. Op 14 februari 2005 werd aan De Dijk de Edison Oeuvreprijs toegekend. In 2006 werd het vijfentwintigjarig bestaan van de band gevierd met een optreden in Ahoy Rotterdam, een cd en dvd en een verrassingsoptreden in Paradiso. In 2007 nam trompettist Peter van Soest de plaats in van de vertrokken Mike Booth. In 2009 won de band de Popprijs voor 2008.
Anno 2008 zijn de mannen van De Dijk een tikkie minder streng voor zichzelf geworden. En voor elkaar. De boord ietsje minder strak, de riem een gaatje minder ver. Zo'n relaxte houding verschaft ademruimte, zodat alle energie zich automatisch richt op datgene waar het allemaal om draait: la musique Laissez-faire dus.
Alle bandleden hebben weer nummers geschreven voor de plaat. Het procédé is bekend: Huub van der Lubbe levert de teksten aan en de anderen gaan geïnspireerd aan de slag met akkoorden, melodieën en ritmes.